- Χαρουπόμελο και παστέλι Ανώγυρας. Το χαρουπόμελο είναι το
μέλι που παράγεται από τα χαρούπια που θεωρούνται μαύρος χρυσός της Κύπρου.
- Παφίτικο λουκάνικο. Σε χονδροκομμένο χοιρινό κιμά προστίθεται
αλάτι και μετά κόκκινο κρασί μέχρι το κρέας να καλυφθεί. Παραμένει καλυμμένο
για 4 ημέρες. Ακολούθως αφαιρείται το κρασί και προστίθενται μπαχαρικά. Με το
μίγμα γεμίζονται χοιρινά έντερα και με κόμπους δημιουργούνται διατάξεις 3 - 7
λουκάνικων στο κάθε «σχοινί». Αποξηραίνονται είτε στον ήλιο είτε σε ελεγχόμενες
συνθήκες.
- Ροδόσταγμα Αγρού. Είναι απόσταγμα ολόκληρου του άνθους της
Ροδής της Δαμασκηνής (Rosa Damascena). Το ροδόσταγμα χρησιμοποιείται ευρύτατα
στο σιρόπι διαφόρων ειδών ζαχαροπλαστικής (π.χ. μπακλαβάδες, δάκτυλα, κ.ά.) και
σε άλλα γλυκά όπως μαχαλλεπί, ρυζόγαλο, κ.λπ. Χρησιμοποιείται επίσης στην παραγωγή
σουτζιούκκου, παλουζέ και κιοφτερκών.
- Παφίτικη πίσσα. Παρασκευάζεται στη Γεροσκήπου, όπου τοπικές
βιοτεχνίες ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό την παραδοσιακή μέθοδο παραγωγής.
Χρησιμοποιείται αποκλειστικά για μάσημα.
- Σουτζιούκκος - παλουζές κιοφτέρκα - έψημα - πορτός. Τα πέντε
αυτά παραδοσιακά γλυκά παρασκευάζονται από τον χυμό των σταφυλιών στα χωριά του
Τροόδους. Η παρασκευή τους χρονολογείται στο τέλος του 19ου αιώνα οπότε άρχισε
η άφθονη παραγωγή σταφυλιών στα χωριά των ορεινών / ημιορεινών περιοχών,
ιδιαίτερα στη Μαραθάσα και στην Πιτσιλιά. Ο σουτζιούκκος, ο παλουζές και τα
κιοφτέρκα αποτελούν συνοδευτικά ποτού, ιδιαίτερα της ζιβανίας. Ο παλουζές
καταναλώνεται ζεστός ή κρύος ως επιδόρπιο. Το έψημα χρησιμοποιείται σε διάφορα
γλυκά. Ο πορτός συγκαταλέγεται στις μαρμελάδες.
- Τσαμαρέλλα - Απόχτιν. Είναι παραδοσιακοί μεζέδες από αιγινό
κρέας με έντονη αλμυρή γεύση. Η παρασκευή των προϊόντων αυτών ανθούσε στα χωριά
της Μαραθάσας και στα ορεινά χωριά της Πάφου και ήταν τρόπος διατήρησης του
κρέατος. Σήμερα, η τσαμαρέλλα παρασκευάζεται και στην Πιτσιλιά. Θεωρούνται
μεζέδες εξαιρετικής νοστιμιάς, ιδιαίτερα με ζιβανία.
- Χοιρομέρι, ποσυρτή και λούντζα Πιτσιλιάς. Είναι τρία
αλλαντικά που παρασκευάζονται κυρίως στην Πιτσιλιά από χοιρινό κρέας το οποίο
ωριμάζει σε κόκκινο ξηρό κρασί της περιοχής και καπνίζεται με την καύση κλαδιών
γηγενών δένδρων και θάμνων.
- Κολοκάσι .Το φυτό Κολοκάσια, κοινώς Κολοκάσι (Colocasia
esculentum), είναι εδώδιμο φυτό (λαχανικό) που ανήκει στην οικογένεια των
Αρωδών (Αraceae). Η παλαιότερη αναφορά στο κολοκάσι της Κύπρου ανάγεται στο
1191 σύμφωνα με την οποία σερβιρίστηκε σε δείπνο για τον εορτασμό του γάμου του
Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου με τη Βερεγγάρια στο Κάστρο Λεμεσού.
- Λουκούμι Γεροσκήπου. Σε βραστό νερό προστίθενται τα υλικά
(ζάχαρη, κιτρικό οξύ, άμυλο) και μετά από βρασμό και ανάδευση, προστίθεται
άρωμα ή και αμύγδαλα. Αναλόγως της επιθυμητής γεύσης, δυνατό να προστεθεί
χρωστική. Το παχύρρευστο μείγμα που δημιουργείται χύνεται σταδιακά σε καλούπια.
Αφού πάρει την τελική του μορφή και κρυώσει, τεμαχίζεται σε μικρά κομμάτια τα
οποία συσκευάζονται πασπαλισμένα συνήθως με ζάχαρη άχνη.
- Γλυκό αμυγδάλου. Παραδοσιακό γλυκό της περιοχής Κούρη -
Ξυλούρικου, το οποίο παρασκευάζεται με βασική πρώτη ύλη την αμυγδαλόψιχα.
- Λουκάνικο Πιτσιλιάς. Παρασκευάζεται στις κοινότητες της
Πιτσιλιάς από χοιρινό χονδροκομμένο κιμά που ωριμάζει σε κόκκινο ξηρό κρασί της
περιοχής και στον οποίο προστίθενται διάφορα μπαχαρικά και καπνίζεται με καύση
κλαδιών γηγενών δέντρων ή θάμνων.
- Λαγγόπιττες Ριζοκαρπάσου. Τρυπητές πίττες οι οποίες ψήνονταν
πάνω στην «πλάκαν»- είδος πέτρας πάχους περίπου 3 εκατοστών που είναι
στρογγυλεμένη και λεία και τοποθετείται πάνω στα κάρβουνα. Οι λαγγόπιττες
Ριζοκαρπάσου καταναλώνονταν ζεστές ή κρύες με μέλι ή χαρουπόμελο ή/και έψημα.
- Αρκατένα Ομόδους. Είδος κουλουριού που ζυμώνεται με προζύμι
από αφρό που παράγεται λόγω ζύμωσης των ρεβιθιών. Μπορούν να καταναλωθούν ως
μαλακά κουλούρια είτε ως ψωμιά είτε ως παξιμάδια.
- Χαλλούμι. Η ιστορία παραγωγής του ήταν γνωστή από παλαιοτάτων
χρόνων. Το 1556 γίνεται αναφορά σε χειρόγραφο του Δόγη Leonardo Dona στο
calumi. Στον χάρτη παρουσιάζεται η μέθοδος παραγωγής του φρέσκου και του ώριμου
χαλλουμιού, αλλά και οι ιδιαιτερότητές του στη γαστρονομία.
-Τραχανάς. Θεωρείται εθνικό πιάτο της Κύπρου. Παράγεται κατά τους
καλοκαιρινούς μήνες και διατηρείται ολόχρονα σε κατάλληλες συνθήκες.
Καταναλώνεται ως σούπα τον χειμώνα και ψήνεται σε ζωμό κοτόπουλου στον οποίο
προστίθενται κομμάτια χαλλουμιού.
- Παρθένο ελαιόλαδο. Αναρίθμητες είναι οι ενδείξεις εξαγωγών
του κυπριακού ελαιολάδου από την αρχαιότητα. Το κυπριακό ελαιόλαδο
καταναλώνεται συνήθως 3 μήνες μετά την παραγωγή του.
- Φλαούνα. Η φλαούνα είναι αναστάσιμο σύμβολο, συνδέεται με
διάφορα πασχαλινά έθιμα και προσφέρεται ως κεραστικό. Καταναλώνεται ζεστή ή
κρύα ή ως παξιμάδι και συνοδεύει διάφορα ροφήματα.
Πιο κάτω βρίσκεται ένα βίντεο που παρουσιάζει κάποια από τα εδέσματα της Κυπριακής Κουζίνας :
Πηγές:
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου