Γενικές πληροφορίες για την Κύπρο

     Η Κύπρος αναγνωρίζεται επίσημα ως Κυπριακή Δημοκρατία και είναι ανεξάρτητη νησιωτική χώρα της ανατολικής Μεσογείου. Συνορεύει θαλάσσια με την Ελλάδα (Καστελόριζο), την Τουρκία, την Συρία, τον Λίβανο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Η βόρεια πλευρά της βρίσκεται υπό κατοχή από την Τουρκία από το 1974. Το 1983, κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, η Τουρκία προέβη στην ανακήρυξη της λεγόμενης "Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου" (ΤΔΒΚ) η οποία μέχρι σήμερα αναγνωρίζεται ΜΟΝΟ από τη Τουρκία. 
       Το πολίτευμά της είναι η Προεδρική Δημοκρατία, αφού το νησί ανεξαρτητοποιήθηκε από τους Άγγλους την 1η Οκτωβρίου 1960, η οποία αποτελεί και εθνική μας επέτειο. Ο πληθυσμός της Κύπρου κυμαίνεται στους 862.000 κατοίκους. Αποτελεί χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την 1η Μαΐου 2004 και έτσι νόμισμά της αποτελεί το Ευρώ. Επίσημες γλώσσες της χώρας είναι τα Ελληνικά και τα Τουρκικά (βάσει του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρο 3 παρ. 1). Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων της Κύπρου είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και ανήκουν στην Αυτοκέφαλη ελληνορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου. Πρωτεύουσα της Κύπρου αποτελεί η Λευκωσία, μεταξύ των υπόλοιπων πέντε επαρχιών που είναι η Λάρνακα, η Λεμεσός, η Πάφος, η Αμμόχωστος και η Κερύνεια.
       Η Κύπρος είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου. Βρίσκεται ανατολικά της Ρόδου, 215 μίλια, και της Κρήτης, νότια των ακτών της Τουρκίας 37 μίλια, δυτικά των Συριακών ακτών 56 μίλια, και βόρεια των ακτών της Αιγύπτου 190 μίλια.
  Πρώτοι που φέρονται να ασχολήθηκαν με την γεωγραφία της Κύπρου ήταν οι αρχαίοι Έλληνες: Στράβων και Κλαύδιος Πτολεμαίος, οι οποίοι και είναι οι πρώτοι χαρτογράφοι της Κύπρου.
   Από μορφολογικής άποψης η Κύπρος υποδιαιρείται στις ακόλουθες μορφολογικές περιφέρειες:
α) Στο ορεινό σύμπλεγμα Τρόοδος που δεσπόζει στο κεντρο-νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού, με ψηλότερη κορυφή τον Όλυμπο (1.953 μ.)
β) Στη βόρεια οροσειρά του Πενταδάκτυλου, με ψηλότερη κορυφή τον Κυπαρισσόβουνο (1.024 μ.)
γ) Στην κεντρική πεδιάδα της Μεσαορίας, που εκτείνεται μεταξύ των δύο προηγουμένων και την οποία διασχίζουν δυο ποταμοί-χείμαρροι, ο Πεδιαίος και ο Γιαλιάς.
δ) Στη λοφώδη περιοχή γύρω από το σύμπλεγμα του Τροόδους και
ε) Στις παράκτιες πεδιάδες και ακτές.
     Αξίζει να αναφέρουμε πως το νησί αναδύθηκε μετά από σύγκρουση της Ευρασιατικής και Αφρικανικής πλάκας. Έπειτα, στην πορεία των χρόνων διαμόρφωσε το σημερινό γνωστό του σχήμα. Ακόμη, παρόλο που η Κύπρος βρίσκεται κοντά στα παράλια της Μ. Ασίας και της Μέσης Ανατολής ουδέποτε ήταν ενωμένη με κάποια από τις δύο περιοχές.

Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82

Γιατί «βαφτίστηκε» Κύπρος;

Το όνομα Κύπρος φέρεται να επικράτησε από τους Έλληνες από την εποχή του Ομήρου, από τους οποίους και μεταδόθηκε στη συνέχεια σε όλους τους παρακείμενους λαούς πλην όμως δεν ήταν ούτε το πρώτο ούτε και το μοναδικό όνομα της νήσου. Ήδη είναι γνωστό ότι στα αιγυπτιακά μνημεία του Τούθμωσι Γ΄ (1500 π.Χ.) η Κύπρος φέρεται με το όνομα Asebi ή Jsj. Στο δε ψήφισμα της Κανώπου (238 π.Χ.) αναφέρεται με το όνομα Sbjn, ενώ στους πήλινους πίνακες του Τελ ελ Αμάρνα εμφανίζεται με το όνομα Alasia, μάλιστα σ΄ αυτούς περιλαμβάνονται οκτώ επιστολές, με αριθ. 33-40, του βασιλέως της Αλασίας προς τον βασιλέα της Αιγύπτου Αμένοφι Δ΄ (πιθανώς 1385-1566) γραμμένες όλες σε βαβυλωνο-ασσυριακή γλώσσα.

Τη γνώμη ότι με το όνομα Αλασία φερόταν η Κύπρος ενισχύει και η ευρεθείσα επιγραφή στη νήσο όπου αναφέρει "ΑΠΟΛ(Λ)ΩΝ ΤΩΙ ΑΛΑΣΙΩΤΑΙ" που φέρονταν σε βάθρο ανδριάντα, έργο του Πλυτού, που είχε αφιερώσει ο Αψάσωμος στον θεό "Απόλλωνα τον Αλασώταν". Το όνομα αυτό απαντάται ακόμα και σήμερα ως τοπωνύμια όπως Άλασσος, (αντί του ορθού Άλασσα), Αϊλάσυκα (αντί του ορθού Αγλάσυκα). Υπάρχουν όμως και κάποιοι που αμφισβητούν τα παραπάνω ονόματα ότι αφορούν την Κύπρο, αναζητώντας επ΄ αυτών χώρες στη Βόρεια Συρία.
Επίσης υφίσταται και το όνομα Kittim του εβραϊκού κειμένου που αποδίδεται στην Κύπρο, πλην όμως σε πολλά χωρία αναφέρεται για περιοχή που προσδιορίζεται δυτικότερα, στην Ιταλία ή την Ελλάδα. Αρχαιότερη επιγραφή που φέρει το όνομα Κύπρος ανάγεται στο 459 π.Χ..

Όμως το ελληνικό όνομα Κύπρος απαντάται τόσο στην Ιλιάδα όσο και την Οδύσσεια. Κατά πρώτον απαντάται στο Λ 21 της Ιλιάδας μαζί με την Κινύρα παράδοση. Επίσης στην Οδύσσεια στους στίχους δ.83, θ 363, ρ 442, και 448. Στη δε Ιλιάδα στους στίχους Ε 330, 422, 458, 768 και 873. Επίσης το όνομα Κύπρις φέρεται ως επίθετο της θεάς Αφροδίτης.

Επίσης πολλά αρχαία προσωπικά ονόματα φέρονται συνδεδεμένα με το όνομα Κύπρος, όπως Αριστόκυπρος, Αριστοκύπρα, Θεμιστοκύπρα, Κυπραγόρας, Κυπρόθεμις, Κυπροκράνης, Ονασίκυπρος, Πασίκυπρος, Στασίκυπρος, Τιμόκυπρος, Φιλόκυπρος κ.ά.

Η ετυμολογία του ονόματος Κύπρος δεν είναι σίγουρη. Υπάρχουν διάφορες απόψεις. Μία άποψη λέει πως οφείλει το όνομα του στο βασιλιά Κύπρο του οποίου την κόρη Έννη νυμφεύτηκε ο Αχαιός Τεύκρος γιος του βασιλιά της Σαλαμίνας Τελαμώνα, όταν και ήρθε εξόριστος μετά τον Τρωικό πόλεμο και ίδρυσε την πόλη Σαλαμίνα στη Κύπρο. Μία άλλη άποψη υποστηρίζει ότι το όνομα προέρχεται από την Ελληνική λέξη για το Μεσογειακό κυπαρίσσι (Cupressus sempervirens, Κυπάρισσος η αειθαλής) ή ακόμα και από το Ελληνικό όνομα για το φυτό χέννα (Lawsonia alba), κύπρος. Μία άλλη άποψη είναι ότι η ρίζα του ονόματος είναι από την Ετεοκυπριακή και τη λέξη για το χαλκό. Ο Georges Dossin, για παράδειγμα, εισηγείται ότι οι ρίζες της λέξης βρίσκονται στην λέξη των Σουμερίων για το χαλκό (zubar) ή του μπρούντζου (kubar), από τα μεγάλα αποθέματα χαλκού που υπήρχαν στο νησί. 

Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82

Τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή. Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων.Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν πρόκειται για εισβολή αλλά για «ειρηνική επέμβαση» με σκοπό την επαναφορά του συνταγματικού σκηνικού στην πριν του πραξικοπήματος κατάσταση. Επίσης η Τουρκία ανακοίνωσε ότι το δικαίωμα για την επέμβασή της ήταν κατοχυρωμένο στη Συνθήκη Εγγυήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνθήκη που δημιουργήθηκε με σκοπό να διαφυλάσσει την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

"... Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας ..."

Πηγές:

1. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AE_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF

2. https://www.youtube.com/watch?v=gbu0CtohHUk 

Φεστιβάλ και Εκδηλώσεις των Κατεχόμενων τόπων μας

Κερύνεια: 

Οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις γίνονταν στις λαϊκές εκδηλώσεις του δήμου Κερύνειας, σε πάνδημες γιορτές, που ο κόσμος απ’ όλη την επαρχία πλημμύριζε το λιμάνι, ανέβαινε στις βάρκες ή τα γύρω μπαλκόνια, για να παρακολουθήσει το βάφτισμα των νερών με το ρίξιμο του σταυρού στη θάλασσα τα Θεοφάνεια ή να θαυμάσει τους αθλητές στα θαλάσσια αγωνίσματα, όπως ο ολισθηρός ιστός, το κυνήγι της πάπιας, οι κολυμβητικοί αγώνες, οι λεμβοδρομίες και τόσα άλλα στις γιορτές του Κατακλυσμού.

΄Αλλο μεγάλο πανηγύρι, εκτός από τον Κατακλυσμό, ήταν εκείνο της Παναγίας. Στις 8 Σεπτεμβρίου γινόταν το πανηγύρι της Γλυτζιώτισσας, ένα ξωκλήσι πάνω στο κύμα, ένα μίλι στα δυτικά της Κερύνειας. Στο πανηγύρι κατέβαιναν όλα τα γύρω χωριά, ακόμη και απ’ το τούρκικο χωριό, το Τέμπλος, άλλοι για να πουλήσουν τις πραμάτειες τους, άλλοι για να προσκυνήσουν στη χάρη της Παναγίας . Πολλοί  πίστευαν στο θαύμα της. Μια φορά ,λένε, που έπεσε μεγάλο θανατικό (χολέρα) στην Κερύνεια, όσοι κατέφυγαν στη χάρη της γλιτώσανε. Γι’ αυτό πήρε και το όνομα Γλυτζιώτισσα. Ο κόσμος κατέβαινε από όλα τα γύρω χωριά να προσκυνήσει στη χάρη της Παναγίας και να πάει βόλτα με τις βάρκες.

Πολύ γνωστή εκδήλωση στην πόλη της Κερύνειας πριν την εισβολή και κατοχή ήταν και η περίφημη ΄Εκθεση Ανθέων.

Η Έκθεση Ανθέων Κερύνειας, σκοπό είχε την ενθάρρυνση των ερασιτεχνών κηπουρών  να καλλιεργούν τους κήπους τους, να αγαπούν και να σέβονται όλα τα φυτά και να διαγωνίζονται για το ποιος μπορούσε να παράξει το καλύτερο σε κάθε είδος, όχι μόνο στην κατηγορία των λουλουδιών , αλλά και των λαχανικών και των φρούτων, φυτών σε γλάστρες, κάκτων και άλλων.  Μετά ήταν οι καλλιτεχνικοί διαγωνισμοί διευθετήσεως λουλουδιών σε βάζα και οι διαγωνισμοί κήπων, τόσο των σχολικών της επαρχίας, όσο και ιδιωτικών στην Κερύνεια, Λάπηθο και Καραβά. Πάνω από εξήντα διαφορετικές τάξεις διαγωνισμών.

Αμμόχωστος: 

Η Γιορτή του Πορτοκαλιού ήταν το πιο γνωστό πανηγύρι χαράς για μικρούς και μεγάλους που διεξαγόταν στην πόλη της Αμμοχώστου. Η Αμμόχωστος φημιζόταν για τα πορτοκάλια της, αφού γύρω από την πόλη απλώνονταν μεγάλα περιβόλια, πλούσια σε εσπεριδοειδή, γι’ αυτό άλλωστε ονόμαζεται ως η πόλη του Πορτοκαλιού. Κάθε Απρίλης ήταν η περίοδος που υπήρχαν πολλά πορτοκάλια, έτσι και πραγματοποιόταν εκείνη την περίοδο η γιορτή αυτή η οποία διαρκούσε 4 μέρες. Ταυτόχρονα, ολόκληρη η πόλη άλλαζε όψη, δημόσιοι χώροι στολίζονταν από αληθινά ή και ψεύτικα πορτοκάλια και πορτοκαλιές σημαίες. Σε αυτό το πανηγύρι χαράς γίνονταν διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Συγκεκριμένα, διεξάγονταν καλλιστεία όπου και αναδεικνυόταν η Βασίλισσα Πορτοκαλιά, γίνονταν παρελάσεις αρμάτων από πορτοκάλια και χοροί σε διάφορα ξενοδοχεία όπου χιλιάδες ντόπιοι και ξένοι παρακολουθούσαν με χαρά τη γιορτή του πορτοκαλιού.

Πηγές:

1. http://diasporic.org/mnimes/archives/kyrenia

2. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AE_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A0%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%8D

Καταστροφή Πολιτιστικής Κληρονομιάς στα Κατεχόμενα

Η Κύπρος είναι μια χώρα με μοναδική ιστορία και αρχαίο πολιτισμό που χρονολογείται από το 9,000 π.Χ. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, η Κύπρος ασπάστηκε από πολύ νωρίς τον Χριστιανισμό και σαν αποτέλεσμα έχει μια από τις σπουδαιότερες συλλογές Βυζαντινής τέχνης στον κόσμο. Σημαντικός αριθμός εκκλησιών, παρεκκλησιών και μοναστηριών είναι διακοσμημένες με παλαιοχριστιανικά και μεσαιωνικά ψηφιδωτά, τοιχογραφίες και εικόνες ανεκτίμητης αξίας.

Μια από τις πιο θλιβερές συνέπειες της τουρκικής εισβολής του 1974 και της παράνομης κατοχής του 36.2% του κυπριακού εδάφους, είναι η βίαιη και συστηματική καταστροφή της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς στα κατεχόμενα. Εκατοντάδες ιστορικά και λατρευτικά μνημεία σε διάφορα σημεία των κατεχομένων περιοχών έχουν καταστραφεί, λεηλατηθεί και υποστεί βανδαλισμούς. Έχουν επίσης πραγματοποιηθεί παράνομες “ανασκαφές” και πολιτιστικοί θησαυροί έχουν κλαπεί από μουσεία και ιδιωτικές συλλογές στα κατεχόμενα και έχουν πωληθεί στο εξωτερικό. 

Περισσότερες από 550 Ελληνορθόδοξες εκκλησίες, παρεκκλήσια και μοναστήρια σε πόλεις και χωριά των κατεχομένων περιοχών έχουν λεηλατηθεί, υποστεί εσκεμμένους βανδαλισμούς και σε αρκετές περιπτώσεις κατεδαφιστεί. Πολλoί χριστιανικοί χώροι λατρείας έχουν μετατραπεί σε τζαμιά, αποθήκες του κατοχικού στρατού, στάβλους και αχυρώνες, γεγονός που αποδεικνύει σαφώς ότι η θρησκευτική κληρονομιά στα κατεχόμενα υπήρξε στόχος των κατοχικών αρχών στο πλαίσιο της πολιτικής αλλοίωσης της πολιτιστικής ταυτότητας της περιοχής. Επιπρόσθετα, σημαντικά πολιτιστικά μνημεία και χώροι λατρείας εξακολουθούν να μην είναι προσβάσιμα επειδή βρίσκονται μέσα σε «στρατιωτικές ζώνες» του Τουρκικού κατοχικού στρατού.

Η τύχη των εκκλησιαστικών κειμηλίων των ναών αυτών, που υπολογίζονται στις 20,000, παραμένει άγνωστη. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Κυπριακής Αστυνομίας, πάνω από 60,000 πολιτιστικά αντικείμενα έχουν μεταφερθεί παράνομα σε ξένες χώρες μετά το 1974. Πολύ σημαντικές και ανεκτίμητες εικόνες περιήλθαν στην κατοχή οίκων δημοπρασίας και πωλήθηκαν παράνομα στο εξωτερικό από εμπόρους τέχνης. 

Κατεστραμμένη  αγιογραφία
στο σπηλαιώδη ναό
της Παναγίας Γαλατερούσας
στον Καραβά

Η καταστροφή δεν περιορίζεται στα μνημεία που ανήκουν στην Εκκλησία της Κύπρου, αλλά επεκτείνεται σε μνημεία που ανήκουν στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και στις θρησκευτικές ομάδες των Αρμενίων, των Μαρωνιτών και των Λατίνων, όπως για παράδειγμα το Αρμενομονάστηρο Sourp Magar στη Χαλεύκα και το Μαρωνίτικο Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία στη Σκυλλούρα. 

Πηγή: http://www.mfa.gov.cy/mfa/mfa2006.nsf/cyprus07_gr/cyprus07_gr?opendocument 

Χλωρίδα και Πανίδα της Κύπρου

Χρυσοβαλανιδιά ή αλλιώς Λατζιά

Με τα περίπου 1.800 είδη, υποείδη και ποικιλίες ανθοφόρων φυτών της, η Κύπρος είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον μέρος για τους εραστές της φύσης και διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά που την καθιστούν παράδεισο για τους βοτανολόγους. Ως νησί, είναι αρκετά απομονωμένο για να επιτρέψει την εξέλιξη ενός ισχυρού ενδημικού φυτικού στοιχείου. Ταυτόχρονα, καθώς περιβάλλεται από μεγάλες ηπείρους, ενσωματώνει βοτανολογικά στοιχεία των γειτονικών της εδαφικών μαζών. Περίπου εφτά τοις εκατό των γηγενών φυτών του νησιού – 140 διαφορετικά είδη και υποείδη – είναι ενδημικά στην Κύπρο. Το κυκλάμινο (Cyclamen cyprium) έχει ανακηρυχθεί εθνικό φυτό της Κύπρου, ενώ η χρυσοβαλανιδιά (Quercus alnifolia) έχει γίνει το εθνικό δέντρο του νησιού.

Η δασική βλάστηση σε δημόσιες και ιδιωτικές εκτάσεις καλύπτει περίπου το 42% της συνολικής επιφάνειας του νησιού (περίπου 18,5% είναι ψηλά δάση και 23.5% άλλες δασώδεις εκτάσεις). Πρόκειται για φυσικά δάση που αποτελούνται κυρίως από τραχεία πεύκη (pinus brutia) και μαύρη πεύκη (Pinus nigra ssp. Pallasiana), που καλύπτουν τις ψηλότερες πλαγιές της οροσειράς του Τροόδους. Άλλα είδη που απαντώνται είναι το κυπαρίσσι, ο άρκευθος, ο πλάτανος και η κλήθρα. Στα ενδημικά είδη περιλαμβάνονται η χρυσοβαλανιδιά (Quercus alnifolia), η οποία περιορίζεται στην οροσειρά του Τροόδους, και ο κέδρος (Cedrus brevifolia), ο οποίος περιορίζεται γύρω από την περιοχή του Τρίπυλου στο δάσος της Πάφου.

Το Αγρινό της Κύπρου

Η σημερινή πανίδα της Κύπρου περιλαμβάνει περίπου 7 είδη θηλαστικών της ξηράς, 26 είδη αμφίβιων και ερπετών, 365 είδη πτηνών και μία μεγάλη ποικιλία εντόμων, ενώ στα παράκτια θαλάσσια ύδατα του νησιού βρίσκουν καταφύγιο 197 είδη ψαριών και διάφορα είδη οστρακόδερμων, σπόγγων και εχινόδερμων. Το μεγαλύτερο άγριο ζώο που ζει ακόμη στο νησί είναι το κυπριακό αγρινό (Ovis orientalis ophion), ένα σπάνιο είδος αγριοπρόβατου που μπορεί να βρει κανείς μόνο στην Κύπρο. Για εκατομμύρια πουλιά η Κύπρος αποτελεί ενδιάμεσο σταθμό κατά την αποδημητική τους πτήση από την Ευρώπη στην Αφρική και αντίστροφα. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι η ύπαρξη στο νησί δύο υδροβιότοπων με μοναδική και διεθνή σημασία, και συγκεκριμένα των αλυκών της Λάρνακας και του Ακρωτηρίου. Από τα πολυάριθμα άγρια πτηνά της Κύπρου, τα αρπακτικά είναι τα πλέον εντυπωσιακά, και ανάμεσά τους το γεράκι της Ελεονόρας (Falco eleonorae) και ο αυτοκρατορικός αετός (Aquila heliaca) αποτελούν τα διαμάντια του στέμματος. Στα θαλάσσια πλάσματα του νησιού περιλαμβάνονται φώκιες και χελώνες. Δύο θαλάσσιες χελώνες, η πράσινη χελώνα (Chelonia Mydas) και η καρέττα-καρέττα (Caretta caretta) αναπαράγονται κανονικά στις αμμώδεις ακρογιαλιές του νησιού και βρίσκονται υπό αυστηρή προστασία.

Πηγή: http://www.aboutcyprus.org.cy/gr/flora-a-fauna

Οι ομορφιές του βουνού

Περιοχή Τροόδους

Πηγαίνετε μια εκδρομή στα βουνά για να ανακαλύψετε πόσο διαφορετική είναι η θέα του νησιού από εκεί. Οι κορυφές του Τροόδους, που υψώνονται μέχρι και 2.000 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, προσφέρουν εξαιρετική πανοραμική θέα σε όλες τις άκρες του νησιού, είναι το ιδανικό μέρος για λίγες στιγμές δροσιάς μετά τη ζέστη των παραλίων και είναι πολύ δημοφιλείς σε όσους θέλουν να απολαύσουν τον βουνίσιο αέρα και να απολαύσουν τη φύση σε όλο το μεγαλείο της. 

Γραφικά χωριά, κάποια με πλακόστρωτους δρόμους και διατηρημένη τη λαϊκή αρχιτεκτονική τους, φωλιάζουν μέσα στις πλαγιές του βουνού ανάμεσα στα πεύκα ή μέσα στα αμπέλια και τα περιβόλια.

Άγιος Νικόλαος Στέγης - Κακοπετριά

Περιπλανηθείτε στα δρομάκια των χωριών της κοιλάδας της Σολέας, γνωστή και σαν «κοιλάδα των μήλων» και της Μαραθάσας, γνωστή και σαν «κοιλάδα με τις κερασιές» που φημίζονται για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική τους και τις Βυζαντινές εκκλησίες και μοναστήρια. Γνωρίστε τον παραδοσιακό χαρακτήρα των χωριών της περιοχής της Πιτσιλιάς, την εναλλαγή του τοπίου, τις υπέροχες εκκλησίες και τη φιλοξενία των κατοίκων αλλά και τα Κρασοχώρια, φημισμένα για τα αμπέλια και το κρασί τους και επισκεφθείτε τα μικρά τοπικά οινοποιεία, για ξενάγηση και δοκιμή κρασιών.

Τα ρυάκια του βουνού κελαρύζουν και το τραγούδι του αηδονιού συχνά είναι ο μοναδικός ήχος που ακούγεται σε όλη την περιοχή, εμπνέοντας λυρικά τους ποιητές. Στα βουνά του Τροόδους βρίσκονται και οι τοιχογραφημένες εκκλησίες της Κύπρου, εξαιρετικά δείγματα Βυζαντινής τέχνης, δέκα από τις οποίες μπήκαν ήδη στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCΟ.

Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα να κάνετε από ποδηλασία με mountain bike, από τένις, ψάρεμα με καλάμι σε κάποιο από τα φράγματα ή ακόμα και σκι μέσα στο χειμώνα. Τα πολλά μονοπάτια της φύσης σας παίρνουν σε μέρη μοναδικής ομορφιάς δίπλα από μυρωδάτα πεύκα, τρεχούμενα νερά και μικρούς καταρράκτες, σταματώντας σε κάποιο από τα σκιερά μέρη για πικνίκ. Κάποια από αυτά τα μονοπάτια είναι μέρος του Ευρωπαϊκού μονοπατιού E4, ένα διεθνές δίκτυο 11 μακρινών περιπατητικών διαδρομών που διασχίζει όλη την Ευρώπη. 

Επιστημονικά είναι γνωστό σαν Οφιολιθικό Σύμπλεγμα του Τροόδους και είναι η περιοχή που δημιουργήθηκε πριν από 80 εκατομμύρια χρόνια και βγήκε μέσα από τη θάλασσα πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια για να δημιουργηθεί το νησί. Είναι ένα από τα πιο πολύ ερευνημένα γεωλογικά φαινόμενα στον κόσμο και έριξε φως στη γέννηση φλοιού της γης. 

Πηγή: http://www.visitcyprus.com/wps/portal/regions/troodos/!ut/p/c4/04_SB8K8xLLM9MSSzPy8xBz9CP0os3hXN0fHYE8TIwMDo0BLAyNDAyOvMD9jI_9gI_3g1Bz9gmxHRQAevzfB/

Βίντεο Για την Κύπρο

Ένα όμορφο και εκπαιδευτικό βίντεο, αφιέρωμα για το νησί της Κύπρου δημιουργία του National Georgraphic Channel: 

Πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=bAwto68jEuI

Πολιτιστικά και Ιστορικά μνημεία της Κύπρου

Κάντε μια βόλτα στο παρελθόν πηγαίνοντας στη Χοιροκοιτία, έναν από τους καλύτερα διατηρημένους χώρους προϊστορικού οικισμού, που ανακαλύφθηκε στην Ανατολικότερη Μεσόγειο, με τις αναδομημένες στρογγυλές κατοικίες της να προσφέρουν μια ζωντανή αναπαράσταση του πώς ήταν η ζωή στην αυγή του πολιτισμού. 

Τάφοι των Βασιλέων

Θαυμάστε τα υπέροχα επιδαπέδια μωσαϊκά των Ρωμαϊκών επαύλεων που απεικονίζουν εικόνες από τη μυθολογία, αναμφισβήτητα τα καλύτερα στην ανατολική Μεσόγειο και τους επιβλητικούς Τάφους των Βασιλέων που βρίσκονται εκεί κοντά, λαξεμένοι σε βράχους και διακοσμημένοι με Δωρικούς κίονες. Μπορείτε ακόμα να απολαύσετε ένα αρχαίο θεατρικό έργο στο Ρωμαϊκό αμφιθέατρο με την καταπληκτικότερη θέα της θάλασσας όπως φαίνεται από την κορυφή ενός λόφου. 



Πολλά δείγματα Βυζαντινής τέχνης διατηρήθηκαν στο νησί και μπορείτε να τα δείτε και μόνοι σας σαν πολύχρωμες τοιχογραφίες πάνω στους τοίχους των Κυπριακών εκκλησιών, δέκα από τις οποίες έχουν συμπεριληφθεί στη λίστα της Παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Αφιερωμένα στη μεγαλόπρεπη λατρεία της Ελληνορθόδοξης θρησκείας η προέλευση της οποίας πάει πίσω χιλιάδες χρόνια.

Επιπρόσθετα με τον πλούτο που υπάρχει σε πολλά μέρη στην ύπαιθρο, επισκεφτείτε τις ανεκτίμητες συλλογές έργων τέχνης που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου μπορείτε να δείτε αντικείμενα που παραπέμπουν στην ιστορία του νησιού, συμπεριλαμβανόμενων κεραμικών, νομισμάτων, κοσμημάτων, ταφόπετρων και αγαλμάτων.

Αρχαιολογικό Μουσείο Κύπρου - Λευκωσία

Πηγή: http://www.visitcyprus.com/wps/portal/culture/!ut/p/c5/lc7LCoJQEAbgZ-kBYi4ew7M8iqZHsotZ5iZcSAheWkT0-J2ghXaDZpbfP8MPBZjtymt9Ki9135UN5FDMjn6gVBoJRuS1RCZkvUssXqZs_DDwOQUesoylzUyEgv67RstkfPZCEW4wNv77Oq0a2D8aD1MLl82PlSuFv0WZ8Yt_aDj29w4jd0g7xmNbaxZMztPxyyiEJOzbCs5tlt-iOpqqyeQOnwkaKg!!/dl3/d3/L2dJQSEvUUt3QS9ZQnZ3LzZfRUZBQVNJNDIwME1CMjAyRVBCOTRFVDA5NjQ!/

Φεστιβάλ και Εκδηλώσεις στην Κύπρο

Καρναβάλι της Λεμεσού --> Μια από τις πιο λαμπρές εκδηλώσεις είναι το Καρναβάλι, που γίνεται 10 μέρες πριν τη Σαρακοστή (συνήθως Φεβρουάριο/Μάρτη), με πάρτι μασκέ, χορούς, και μεγάλες παρελάσεις από πολύχρωμα ντυμένους ανθρώπους και ομάδες με αποκριάτικα κοστούμια, που τραγουδούν και χορεύουν στους δρόμους της Λεμεσού.

Γιορτή του Κρασιού --> Η Γιορτή του Κρασιού τιμά τη μακρά παράδοση του νησιού στην παραγωγή κρασιού. Αυτή η ζωντανή εκδήλωση που γίνεται στο Δημοτικό Κήπο τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου προσφέρει δωρεάν κρασί στους παρευρισκομένους παράλληλα με θεατρικές παραστάσεις, χορούς και ποικιλία παραδοσιακών εδεσμάτων.

Γιορτή του Κατακλυσμού --> Συνέχεια πανάρχαιων ελληνικών εκδηλώσεων στον τόπο μας αποτελεί η Γιορτή του Κατακλυσμού που με κάθε μεγαλοπρέπεια γιορτάζει κάθε χρόνο στο τέλος Ιουνίου η πόλη του Ζήνωνα, η Λάρνακα. 

Πολλές και σημαντικές οι αλλαγές που επήλθαν με την πάροδο των αιώνων στη μεγάλη αυτή γιορτή, όμως μπορούμε με κάθε βεβαιότητα να πούμε ότι ο χρόνος δεν άγγιξε την καρδιά του Κατακλυσμού, η οποία είναι η λαϊκή μας παράδοση.
Περιλαμβάνει διαγωνισμούς ποίησης - κυπριακών ποιημάτων και τσιαττισμάτων, καθώς και άλλους διαγωνισμούς.

 Ο Δήμος Λάρνακας, ο διοργανωτής της Γιορτής, παρουσιάζει κάθε χρόνο ένα εξαήμερο με πλούσια παραδοσιακά  προγράμματα, το οποίο επενδύει με αθλητικά γεγονότα όπως ιστιοπλοϊκούς και κολυμβητικούς αγώνες και το Παγκύπριο Πρωτάθλημα Μπητς-Βόλλεϋ. Τα 3.000 και πλέον άτομα που λαμβάνουν μέρος στα διάφορα προγράμματα αλλά και οι 300.000 περίπου επισκέπτες βοηθούν κάποιον να αντιληφθεί το μέγεθος της Γιορτής του Κατακλυσμού στη Λάρνακα.

Επίσης, δίνονται συναυλίες από γνωστούς έλληνες καλλιτέχνες, χορευτικές παραστάσεις, αλλά και θεατρικά στιγμιότυπα (κυπριακά σκετς), παιδικά προγράμματα και πυροτεχνήματα

Πηγές:
1. http://www.limassoltourism.com/assets/mainmenu/97/editor/MiniBrochure_Grk.pdf
2. http://www.larnaka.org.cy/en/page/politistikes-ipiresies

Τα 17 πιο χαρακτηριστικά εδέσματα και γλυκά της Κύπρου

- Χαρουπόμελο και παστέλι Ανώγυρας. Το χαρουπόμελο είναι το μέλι που παράγεται από τα χαρούπια που θεωρούνται μαύρος χρυσός της Κύπρου.

- Παφίτικο λουκάνικο. Σε χονδροκομμένο χοιρινό κιμά προστίθεται αλάτι και μετά κόκκινο κρασί μέχρι το κρέας να καλυφθεί. Παραμένει καλυμμένο για 4 ημέρες. Ακολούθως αφαιρείται το κρασί και προστίθενται μπαχαρικά. Με το μίγμα γεμίζονται χοιρινά έντερα και με κόμπους δημιουργούνται διατάξεις 3 - 7 λουκάνικων στο κάθε «σχοινί». Αποξηραίνονται είτε στον ήλιο είτε σε ελεγχόμενες συνθήκες.

- Ροδόσταγμα Αγρού. Είναι απόσταγμα ολόκληρου του άνθους της Ροδής της Δαμασκηνής (Rosa Damascena). Το ροδόσταγμα χρησιμοποιείται ευρύτατα στο σιρόπι διαφόρων ειδών ζαχαροπλαστικής (π.χ. μπακλαβάδες, δάκτυλα, κ.ά.) και σε άλλα γλυκά όπως μαχαλλεπί, ρυζόγαλο, κ.λπ. Χρησιμοποιείται επίσης στην παραγωγή σουτζιούκκου, παλουζέ και κιοφτερκών.

- Παφίτικη πίσσα. Παρασκευάζεται στη Γεροσκήπου, όπου τοπικές βιοτεχνίες ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό την παραδοσιακή μέθοδο παραγωγής. Χρησιμοποιείται αποκλειστικά για μάσημα.

- Σουτζιούκκος - παλουζές κιοφτέρκα - έψημα - πορτός. Τα πέντε αυτά παραδοσιακά γλυκά παρασκευάζονται από τον χυμό των σταφυλιών στα χωριά του Τροόδους. Η παρασκευή τους χρονολογείται στο τέλος του 19ου αιώνα οπότε άρχισε η άφθονη παραγωγή σταφυλιών στα χωριά των ορεινών / ημιορεινών περιοχών, ιδιαίτερα στη Μαραθάσα και στην Πιτσιλιά. Ο σουτζιούκκος, ο παλουζές και τα κιοφτέρκα αποτελούν συνοδευτικά ποτού, ιδιαίτερα της ζιβανίας. Ο παλουζές καταναλώνεται ζεστός ή κρύος ως επιδόρπιο. Το έψημα χρησιμοποιείται σε διάφορα γλυκά. Ο πορτός συγκαταλέγεται στις μαρμελάδες.

- Τσαμαρέλλα - Απόχτιν. Είναι παραδοσιακοί μεζέδες από αιγινό κρέας με έντονη αλμυρή γεύση. Η παρασκευή των προϊόντων αυτών ανθούσε στα χωριά της Μαραθάσας και στα ορεινά χωριά της Πάφου και ήταν τρόπος διατήρησης του κρέατος. Σήμερα, η τσαμαρέλλα παρασκευάζεται και στην Πιτσιλιά. Θεωρούνται μεζέδες εξαιρετικής νοστιμιάς, ιδιαίτερα με ζιβανία.

- Χοιρομέρι, ποσυρτή και λούντζα Πιτσιλιάς. Είναι τρία αλλαντικά που παρασκευάζονται κυρίως στην Πιτσιλιά από χοιρινό κρέας το οποίο ωριμάζει σε κόκκινο ξηρό κρασί της περιοχής και καπνίζεται με την καύση κλαδιών γηγενών δένδρων και θάμνων.

- Κολοκάσι .Το φυτό Κολοκάσια, κοινώς Κολοκάσι (Colocasia esculentum), είναι εδώδιμο φυτό (λαχανικό) που ανήκει στην οικογένεια των Αρωδών (Αraceae). Η παλαιότερη αναφορά στο κολοκάσι της Κύπρου ανάγεται στο 1191 σύμφωνα με την οποία σερβιρίστηκε σε δείπνο για τον εορτασμό του γάμου του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου με τη Βερεγγάρια στο Κάστρο Λεμεσού.

- Λουκούμι Γεροσκήπου. Σε βραστό νερό προστίθενται τα υλικά (ζάχαρη, κιτρικό οξύ, άμυλο) και μετά από βρασμό και ανάδευση, προστίθεται άρωμα ή και αμύγδαλα. Αναλόγως της επιθυμητής γεύσης, δυνατό να προστεθεί χρωστική. Το παχύρρευστο μείγμα που δημιουργείται χύνεται σταδιακά σε καλούπια. Αφού πάρει την τελική του μορφή και κρυώσει, τεμαχίζεται σε μικρά κομμάτια τα οποία συσκευάζονται πασπαλισμένα συνήθως με ζάχαρη άχνη.

- Γλυκό αμυγδάλου. Παραδοσιακό γλυκό της περιοχής Κούρη - Ξυλούρικου, το οποίο παρασκευάζεται με βασική πρώτη ύλη την αμυγδαλόψιχα.

- Λουκάνικο Πιτσιλιάς. Παρασκευάζεται στις κοινότητες της Πιτσιλιάς από χοιρινό χονδροκομμένο κιμά που ωριμάζει σε κόκκινο ξηρό κρασί της περιοχής και στον οποίο προστίθενται διάφορα μπαχαρικά και καπνίζεται με καύση κλαδιών γηγενών δέντρων ή θάμνων.

- Λαγγόπιττες Ριζοκαρπάσου. Τρυπητές πίττες οι οποίες ψήνονταν πάνω στην «πλάκαν»- είδος πέτρας πάχους περίπου 3 εκατοστών που είναι στρογγυλεμένη και λεία και τοποθετείται πάνω στα κάρβουνα. Οι λαγγόπιττες Ριζοκαρπάσου καταναλώνονταν ζεστές ή κρύες με μέλι ή χαρουπόμελο ή/και έψημα.

- Αρκατένα Ομόδους. Είδος κουλουριού που ζυμώνεται με προζύμι από αφρό που παράγεται λόγω ζύμωσης των ρεβιθιών. Μπορούν να καταναλωθούν ως μαλακά κουλούρια είτε ως ψωμιά είτε ως παξιμάδια.

- Χαλλούμι. Η ιστορία παραγωγής του ήταν γνωστή από παλαιοτάτων χρόνων. Το 1556 γίνεται αναφορά σε χειρόγραφο του Δόγη Leonardo Dona στο calumi. Στον χάρτη παρουσιάζεται η μέθοδος παραγωγής του φρέσκου και του ώριμου χαλλουμιού, αλλά και οι ιδιαιτερότητές του στη γαστρονομία.

-Τραχανάς. Θεωρείται εθνικό πιάτο της Κύπρου. Παράγεται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και διατηρείται ολόχρονα σε κατάλληλες συνθήκες. Καταναλώνεται ως σούπα τον χειμώνα και ψήνεται σε ζωμό κοτόπουλου στον οποίο προστίθενται κομμάτια χαλλουμιού.

- Παρθένο ελαιόλαδο. Αναρίθμητες είναι οι ενδείξεις εξαγωγών του κυπριακού ελαιολάδου από την αρχαιότητα. Το κυπριακό ελαιόλαδο καταναλώνεται συνήθως 3 μήνες μετά την παραγωγή του.

- Φλαούνα. Η φλαούνα είναι αναστάσιμο σύμβολο, συνδέεται με διάφορα πασχαλινά έθιμα και προσφέρεται ως κεραστικό. Καταναλώνεται ζεστή ή κρύα ή ως παξιμάδι και συνοδεύει διάφορα ροφήματα.

Πιο κάτω βρίσκεται ένα βίντεο που παρουσιάζει κάποια από τα εδέσματα της Κυπριακής Κουζίνας : 

Πηγές:

1. http://www.iefimerida.gr/news/15988/%CF%84%CE%B1-28-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B5%CE%B4%CE%AD%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B3%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85

2. https://www.youtube.com/watch?v=D8pAeAGZO5w

Παραδοσιακή Μουσική στην Κύπρο

Η Κύπρος αποτελεί κομμάτι του ελληνισμού και η μουσική της παράδοση επηρεάζεται από την παράδοση της Ελλάδος. Παρά την κατάκτησή της από πολλούς κατακτητές: Πέρσες, Φοίνικες, Πτολεμαίους, Ρωμαίους, Φράγκους, Ενετούς και Τούρκους κατάφερε και διατήρησε μέσα στους αιώνες την δικιά της μουσική παράδοση. Γενικά η Κυπριακή μουσική παράδοση διαδόθηκε από στόμα σε στόμα. 

Τα παραδοσιακά μουσικά όργανα της Κύπρου

Παλαιότερα τα κύρια όργανα της διασκέδασης ήταν το πιθκιαύλιν και η ταμπουτσιά.

Στην Κύπρο, όπως και στον υπόλοιπο ελληνικό χώρο, το πιθκιαύλιν έχει ταυτιστεί με τους βοσκούς, γι' αυτό και θεωρείται ποιμενικό όργανο. Στα περασμένα χρόνια όλοι σχεδόν οι βοσκοί ήταν δεξιοτέχνες στο όργανο αυτό. Ο τσοπάνης με «καλό αυτί» φτιάχνει το πιθκιαύλι του να έχει την ίδια κλίμακα με αυτή των κουδουνιών που προηγουμένως έχει προσεγμένα διαλέξει. Ήταν ο αχώριστος σύντροφός τους εκεί που περιπλανιόνταν με το κοπάδι τους στους κάμπους και στα βουνά. Εκτελούσαν με το πιθκιαύλιν τα κυπριακά δημοτικά τραγούδια, τις μελωδίες των κυπριακών παραδοσιακών χορών, μοιρολόγια και γαμήλιους σκοπούς. Ακόμα, όταν «μεράκλωναν», δεν παρέλειπαν να αυτοσχεδιάζουν πάνω σε γνωστούς μουσικούς δρόμους και «φωνές». Οι αυτοσχεδιασμοί αυτοί είναι τα λεγόμενα «ταξίμια».

Η ταμπουτσιά είναι σαν ένα κόσκινο αλλά με δέρμα χωρίς τρύπες. Είναι βασικά οικιακό σκεύος, το οποίο χρησιμοποιούνταν κυρίως σε αγροτικά σπίτια για μεταφορά αγαθών, αλλά, μια και ήταν κατασκευασμένο από δέρμα, ήταν ότι έπρεπε για κρουστό όργανο στην ανάγκη. Παλιά μόνο με πιθκιαύλι, αργότερα με το βιολί και πιο πρόσφατα, μαζί με το βιολί και το λαούτο συνοδεύουν το χορό και το τραγούδι. Παίζεται με δύο χέρια (παλάμη και δάχτυλα) ή με δύο μικρά ξύλα, ακουμπισμένη όρθια στον μηρό του ταμπουτσιάρη ο οποίος είναι καθισμένος. Η οξύτητα του ήχου εξαρτάται από τις διαστάσεις της ταμπουτσιάς αλλά και από το τέντωμα του δέρματος. Το δέρμα τεντώνεται με βράσιμο στη φωτιά, αφού συνήθως από την υγρασία χαλαρώνει.

Με την εισαγωγή της ζυγιάς του βιολιού και του λαούτου, πολλά πατροπαράδοτα τραγούδια της Κύπρου, απέκτησαν εισαγωγές και έπαψαν να έχουν τοπικό χαρακτήρα, μια και οι μουσικοί, που ήταν επαγγελματίες, μετακινούνταν από χωριό σε χωριό και από πόλη σε πόλη, διαδίδοντας τραγούδια απ΄ όλη την Κύπρο. Ως τρίτο όργανο αναφέρεται ο ταμπουράς ή και δεύτερο λαούτο. Το σαντούρι δεν βρήκε συνεχιστές και δεν εισχώρησε στην Κυπριακή παράδοση, παρόλο που στις μεγάλες πόλεις εμφανιζόταν στα γλέντια, κυρίως από πρόσφυγες.     

Κύπριοι Μουσικοί και τραγούδια

Στη Κύπρο οι μουσικοί διακρίνονται στις εξής κατηγορίες: οι μουσικοί που προσπάθησαν να μάθουν κάποιο όργανο για βιοποριστικούς λόγους ,οι μουσικοί που έχουν ως κύριο σκοπό την αυτοπροβολή και οι χαρισματικοί που αγαπούν την μουσική. Οι τελευταίοι μουσικοί είναι αυτοί που σεβάστηκαν και κράτησαν την μουσική παράδοση της Κύπρου, βελτιώνοντας την μελωδία και την ορχήστρα της. διατηρώντας πάντα το μοτίβο της παραδοσιακής μουσικής.

Χρησιμοποιώντας τον ιδιωματισμό της γλώσσας τους οι Κύπριοι μουσικοί τραγούδησαν τον πόνο, την χαρά, ηρωικά κατορθώματα, την ξενιτιά και την ελπίδα της ένωσης με την μητέρα Ελλάδα. Επηρεάστηκε πολύ η μουσική τους από την βυζαντινή μουσική μετά την άλωση της πόλης που μεγάλος αριθμός κατοίκων της βυζαντινής επικράτειας εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης είναι το σταυροδρόμι της ανατολής και της δύσης και αυτό φαίνεται και στη μουσική τους.

Η Κύπρος έχει γαλουχήσει στους κόλπους της μεγάλους καλλιτέχνες, οι οποίοι έγιναν πρώτα ονόματα τόσο στη Κύπρο όσο και σε όλη την Ελλάδα. Είναι ένας λαός που η μουσική ρέει στις φλέβες του από την ώρα της γέννησής του.

Πιο κάτω ένα κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι της Κύπρου:

(Εκπομπή "Σάββατο κι Απόβραδο -- Κυκλάμινα και γιασεμιά" Αφιέρωμα στην Κυπριακή δημιουργία - "Η μηλιά", "Ερωτικά δίστοιχα" - Τραγουδά η Βασιλική Χατζηαδάμου και ο Μιχάλης Χατζημιχαήλ)

Πηγές:

   1.       https://sites.google.com/site/mikedimotiko/mousike-kai-tragoudia-tes-kyp 

   2.       http://eknadance.cyprusnet.gr/index.php?section=692

   3.     https://www.youtube.com/watch?v=oEnV0NSa4FQ